19-01-04

Van Afrika en elders -1-


Salva Campillo
Steffen Ebert
Through the Eyes of Children
Roger Ballen

23:58 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Bevlekte onschuld

Wat gaat er door een Israëlisch ambassadeur heen, op het moment dat hij besluit een kunstwerk te vernielen, tijdens een tentoonstelling naar aanleiding van een conferentie over volkerenmoord ?

Het kunstwerk toont een foto van een zelfmoordbommenwerpster, Hanadi Jaradat, rondzeilend op een bootje over een plas bloed. De titel, 'Snow White and The Madness of Truth', is een verwijzing naar de wanhoopsdaad van een vrouw, die haar onschuld verliest in mensonterende omstandigheden.

Ambassadeur Masel: This is not a work of art. This is an expression of hatred for the Israeli people. This has glorified suicide bombers. (artikel)

Kunstenaars Dror Feiler en zijn vrouw Gunilla Skoeld benadrukken dat het werk helemaal niet verheerlijkend bedoeld was.

Skoeld: I wanted to show how incomprehensible it is that a mother-of-two, who is a lawyer no less, can do such a thing. (artikel)

De begeleidende tekst bij het kunstwerk ondersteunt deze stelling, net als Mazel zelf eigenlijk, wanneer hij beschrijft wat hij voelde toen hij geconfronteerd werd met de foto van een moordenares die rondzwom in wat uiteindelijk toch het bloed van zijn volk was:

Ambassadeur Mazel: 'When you stand before that, you ask yourself, `What exactly are people thinking?' Do they understand at all what is happening? Do they have feelings?' (artikel)

Dror Feiler zegt ook dat het er hem inderdaad in de eerste plaats om te doen was mensen te doen nadenken over de gruwelen die gepaard gaan met de Palestijns-Israëlische situatie:

Feiler: It is rather an invitation to think about why such things happen in the Israeli-Palestinian conflict, (artikel)

Hier stopt het verhaal van de algemene verslaggeving die ik tot nu toe mocht lezen, terwijl de echte aap eigenlijk pas uit de mouw komt. Zelfs als het kunstwerk niet verheerlijkend bedoeld was, weet Masel maar al te goed dat Feiler de Israëlische staat verantwoordelijk stelt voor het conflict. Voor hem kleeft de plas Israëlisch bloed aan de handen van het Israëlische volk.

Feiler: The display itself is against violence. It can be summed up by a biblical quote: 'He who spills human blood shall have his own blood spilled by man,' and this is exactly what we need to put an end to. (artikel)

Zelf geboren als Jood in Israël, werd Feiler van nabij geconfronteerd met het conflict tijdens zijn militaire dienst bij de para's van het Israëlische leger. Vervolgens studeerde hij muziek in Zweden, vandaag is hij een gereputeerd componist en saxofonist in de politiek gekleurde 'noise'-scene. (portret) Doorheen zijn muziek wil hij in de eerste plaats een duidelijke, activistische boodschap brengen:

Feiler: Aesthetics per se does not interest me. More than that, it is dangerous. When I compose or play, I do not look for beauty, but for truth. (bron)

Feiler is al jaren een doorn in het oog van de ambassadeur. De kunstenaar is lid van een Joodse vredesorganisatie in Zweden, die zich verzet tegen de Israelische bezetting van de Gazastrook en de linkeroever. Tijdens 'Boycot Israël'-demonstraties van linkse organisaties in 2002 in Stockholm, verklaarde Feiler aan de pers dat hij zich een Jood voelt, maar geen Israëli. Hij zei het bestaan van een Israëlische staat niet te kunnen rechtvaardigen, zolang die het Palestijnse volk niet aanvaardt. Wat de Intifada betreft veroordeelt hij in datzelfde interview de aanvallen tegen onschuldige burgers, maar hij toont begrip voor de aanvallen tegen nederzettingen. Elders zegt Feiler over de zelfmoord van Che Guevara:

Che Guevara made the choice to dedicate and than sacrifice his own life to a revolution. A last inaccessible event that mostly leaves the survivors only with traces of desperation and loneliness. And yet it is this last absolutely unique choice that allowed him to become his own and from one moment to another, left us only with the power that is found in his work. Perhaps it was not the kind of suicide which Foucault spoke of as an act which should be thought about, that illuminates life, but more the radical refusal to give up the realistic dream of the revolution. (bron)

Uiteindelijk beweren beide mannen tekeer te gaan tegen de uitwassen van het fascisme, dat volgens hen vandaag weer overal de kop opsteekt. Ze zijn het alleen niet eens over het kamp waarin je die extreem-rechtse gevoelens moet zoeken.

Matar, poëzie van Stig Larsson, begeleid door Dror Feiler
Hallel, solo voor saxofoon

00:49 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

18-01-04

Instant

11:24 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-01-04

't Filmt

Tativille, over de films van Jacques Tati. (via Boynton)

Het Sundance Film Festival, het festival van de Amerikaanse onafhankelijke film, is weer volop aan de gang. Dit weblog doet uitgebreid verslag. Wat me opviel is dat er ondermeer ook een On-Line festival gekoppeld is aan het evenement, waar je - tegen betaling (10USD) - een dertigtal kortfilms kan bekijken, samen met nieuwe media-projecten en verslaggeving over het festival. Die trend zal vroeg of laat wel naar hier overwaaien, dacht ik zo.

Iets dichter bij huis mogen we ons beginnen opmaken voor het International Film Festival Rotterdam. (verslaggeving en laatste berichten)

De NPS, op haar beurt, heeft tijdelijk weer een paar nieuwe kortfilms op De Korte Film Online staan.

Filmfestivals op het Web

12:38 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-01-04

Het Khnopff mysterie

Onlangs werd de plantenbak die op m'n vensterbank stond gepikt.  Ze hadden me wel eens gewaarschuwd dat vroeg of laat iemand niet aan de verleiding zou kunnen weerstaan, maar dat risico leek me niet groot genoeg om om m'n huisje niet een beetje op te fleuren.

Soit, dag plantjes, dus.  Een ramp is dat niet, en ik dacht er eigenlijk al niet meer aan, tot vandaag precies op de plaats waar dus vroeger die bak stond plots een foldertje bleek te liggen voor de tentoonstelling over Fernand Khnopff in Brussel.  Die gaat morgen van start, in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten, en loopt tot 9 mei.

Stom toeval, of bewust daar voor mij achtergelaten ?  Probeert de dader me iets te vertellen ?  Is dit het eerste stukje van een puzzel die me uiteindelijk naar de schuldige en, niet te vergeten, mijn beplanting moet leiden ?  Deze aanwijzing is op z'n zachtst gezegd vaag, alvast.  Welk symbol(ist)isch verband valt er nu te bespeuren tussen mijn succulenten en leven of werk van de schilder ?

Misschien kom ik wel meer te weten op de tentoonstelling ?  En zeggen dat ik helemaal niet van plan was om er heen te gaan, ik heb het meer voor de donkere weemoed van Léon Spilliaert, eerlijk gezegd.

Of is er misschien een grappenmaker in m'n vriendenkring die van Belgisch symbolisme houdt ?  Ik heb weliswaar ooit iemand gekend die nogal tuk was op Félicien Rops, maar die weet volgens mij niet beter of ik woon nog steeds in Nederland.  Het mysterie wordt steeds groter...

22:43 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Snoeibeurt

Wat dood hout verwijderd uit m'n blogroll, en vervangen door een paar andere. Waaronder deze:

Tegenlog, weblog verbonden aan het VPRO-programma Tegenlicht. (1, 2)
Hôtel des Blùes, over kunst in binnen- en buitenland.
Stalindam, eerder vermeld in verband met Prop-art.
Theatermaggezien, door Roger Arteel, Elke van Campenhout en Tuur Devens.
Carte Blanche, groepsblog bij Skynet over IT.

00:42 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-01-04

Blog Idol

Het was onvermijdelijk. Na Big Brother en World Idol komt er nu ook een Big Blog Show. Bloggers van over de hele wereld, en met verschillende stijl of achtergrond, kunnen zich kandidaat stellen voor wat een soort reality blog moet worden, waarin persoonlijkheden tegen elkaar uitgespeeld zouden worden. (via Blog Herald)

Sommige bloggers (ik noem geen namen en probeer de spiegel te mijden), hebben echt te veel tijd om handen. Zo heeft Dave Pollard de moeite genomen om het blogproces eens uitgebreid te analyseren en schematisch voor te stellen. (via Radio Free Blogistan)

En het kan nog erger. Of wat dacht je van iemand die zeven hoofdstukken volblogt over waarom weblogs fucking stupid zijn ?

14:40 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-01-04

Nieuwe media

Web art, of meer algemeen, new media (inclusief de CD-roms, DVD'tjes, installaties en allerlei mengvormen) lijken in België nog steeds in een donkerder uithoekje verscholen te zitten dan in de omliggende landen het geval is.

Gelukkig zijn er organisaties die iets aan die bekendheid proberen te doen, zoals Constant bijvoorbeeld, dat naast het jaarlijkse Bewegingen-Jonctions ook tentoonstellingen, symposia, workshops en publicaties op touw zet.  Op hun website staan trouwens een lijstje met gerelateerde weblogs en newsfeeds, en nog meer links.

Ook het reeds eerder aangehaalde festival van vzw argos heeft jaarlijks een luikje dat specifiek aandacht besteedt aan deze mediavorm. (2003, 2002)  Nog een paar algemene links in binnen- en buitenland.

Dit overzichtje is bedoeld voor geïnteresseerden die graag zelf grasduinen.  De komende weken zal ik ook nog wel eens ergens de resultaten van m'n eigen surfen doorspelen.  Wie op iets botst dat de moeite loont mag me dat altijd laten weten...

14:57 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

12-01-04

Voice yourself

Woody Harrelson zet zich de laatste tijd nogal in voor Moeder Aarde. Niet dat ik zijn gedachtengoed hier wil verdedigen, dat hier en daar wel erg ver heen is, maar deze oproep wou ik jullie niet onthouden: Thoughts from Within.

14:31 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Papierwerk

Menselijke contacten zijn tegenwoordig zo vrijblijvend, zeker op het net. Eigenlijk weet je gewoon niet wat je aan iemand hebt. Terwijl het toch meer dan ooit van belang is om op voorhand duidelijke afspraken te maken. En als het niet op papier staat is een overeenkomst waardeloos, dat weet iedereen.

00:30 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-01-04

Cheese!

Schiet eens een plaatje van je eigen blog.

Je ziet ze de laatste paar dagen overal opduiken. Leek me weer eens iets anders, bijvoorbeeld om nieuwe blogs voor te stellen en meteen een ideetje te geven van hoe ze 'voelen'.

Merel Roze opperde dat het best leuke boekenleggers (NL) / bladwijzers (VL) kunnen zijn.

Wat je tijdens het uitknippen met de reclame van Skynet doet, dat moet je helemaal zelf weten.

Een paar voorbeelden. De plaatjes op een overzichtspagina als deze zou je eigenlijk automatisch dagelijks moeten kunnen laten 'verversen', zodat ze actueel blijven, niet ?

13:30 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

08-01-04

Cucamonga

Wie er maar één maal per jaar naar luistert doet dat het beste deze week.

Shadow Graphic City, Galatasaray, Flat Earth Society, Styrofoam, De Portables, Solbakken, Templo Diez, Stuurbaard Bakkebaard, Pat MacDonald, Hugo Race and True Spirit, Nick Cave, John Cale, Joe Henry, Bob Log III, Rob Jungklas, Singapore Sling, Eberg, Davide Balula, I-Wolf, Cidadão Instigado, Krakatoa, Dead Science, Tindersticks, Muffin Men & Ensemble 10:10, Frank Zappa

Het eclectische jaaroverzicht van Cucamonga, nog tot maandag te beluisteren op de website van Radio 1. Later kun je ook alles nog eens uitgebreid nalezen, samen met de andere overzichten van de laatste paar jaar.

01:41 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-01-04

Eye want candy


Their Circular Life: Bepaal zelf het uur van de dag op deze foto's. (via Conscientious)

Mark Romanek is de regisseur achter ondermeer One Hour Photo en een heleboel bekende videoclips, waaronder het ontroerende "Hurt" van Johnny Cash. Madonna's "Bedtime Story" en "Closer" van Nine Inch Nails kregen intussen hun plaatsje in het Museum of Modern Art in New York. (via Pixel.Conscious)

Stephan Rohner: "Photography means to me: Humans and characters, inner depth, honesty... showing life. Faces telling stories... portrayed with honor and respect, from my point of view."

Luca Gilli is eigenlijk een natuurwetenschapper, die zich al jaren inzet voor natuurbehoud. Die liefde valt zo af te lezen uit z'n foto's.

Journeys in Black and White: Pure zwart-witfotografie op reis door Azië met Federica Armstrong en een oude Nikon.

I-Lan Photography: Plaatjes uit ondermeer Afghanistan en van allerlei objecten.

12:50 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-01-04

Giesbert Nijhuis

Wat kan internet voor iemand betekenen ? Giesbert Nijhuis, ooit muzikant en fotograaf, kan sinds een busongeluk enkel nog zijn nek bewegen. Hij heeft elke dag zeven uur verzorging nodig en leek daarom voorbestemd voor een verpleeghuis. De ziekenzorg slaagde er immers niet in om dit op een goeie manier thuis geregeld te krijgen. Toch is het hem gelukt zelfstandig te blijven wonen.

Voortaan regelt hij zijn verpleging gewoon helemaal zelf, met behulp van een aangepaste computer en een internetaansluiting. Eerst lanceerde hij een oproep over het net, waarin hij z’n probleem uitlegde. Eens gevonden zette hij een speciale website op touw, met ondermeer een uurrooster waarmee elke verpleger van op afstand z’n werkuren kan regelen. Wanneer er wijzigingen optreden proberen de verzorgers via de site gewoon onderling te wisselen, Giesbert treedt op als een soort delegerend coördinator.

Dankzij het internet en zijn computer heeft Giesbert een hoop sociale contacten. Hij heeft ook een eigen website over zijn hobby’s en interesses. Hij maakt illustraties en werkt ideeën uit. Nu is hij volop bezig om zijn Persoonlijke Zorg Netwerk beschikbaar te maken voor anderen, omdat hij weet dat veel mensen in pleeghuizen de stap (nog) niet durven zetten.

Op dit moment (vraag me niet hoe lang nog, misschien tot woensdag), kan je zijn verhaal beluisteren in het Nederlandse radioprogramma Radio-Online. Een van de andere praatgasten is Merel Roze, die heeft het over de rol van blogs in haar leven.

13:07 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-01-04

Rubenswereldjaar

Hugo Claus wordt trouwens 75, ook daaraan zal ongetwijfeld uitgebreid aandacht besteed worden tijdens dit boekenjaar. En al heeft de schilder geen verjaardag te vieren, 2004 wordt in Antwerpen (en daarbuiten) ook het jaar van Pieter Paul Rubens.

Het Plantin Moretus en het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten besteden ondermeer aandacht aan de bibliotheek van de Vlaamse meester en de prenten die hij maakte om boeken te illustreren. Andere tentoonstellingen hebben het over zijn unieke verzameling, en over latere navolgers en tegenstanders van het werk van Rubens en zijn tijdgenoten.

Aanleiding voor al dit fraais, dat volgens De Standaard oorspronkelijk gepland was voor 2005 en in allerijl verschoven moest worden, is natuurlijk de grote retrospectieve die tussen 16 maart en 14 juni in het Palais des Beaux Arts van Lille gehouden wordt. Deze groots opgezette tentoonstelling belooft een van de paradepaardjes van de cultuurhoofdstad te worden.

Het werk van Rubens is door de jaren heen internationaal verspreid geraakt. Spanje was een gretig afnemer, en naast de permanente collecties kan je tot 29 februari terecht in het Prado in Madrid voor een tentoonstelling over een serie wandtapijten, Het Leven van Achilles.

Tot 8 februari nog, is in Somerset House in Londen, aan de hand van een verzameling schetsen en voorstudies uit de Hermitage en een aantal Britse collecties, te zien hoe het werk van Rubens tot stand kwam.

In Genua krijg je dan weer tussen 20 maart en 11 juli eenmalig de kans om een blik te werpen in de Italiaanse privécollecties. Een hondertal werken worden er voor De Eeuw van Rubens in hun originele context voorgesteld.

Deze internationale belangstelling was wederzijds, zo blijkt uit het grote aantal reizen dat Rubens tijdens zijn leven gemaakt heeft. In Braunschweig heeft Pieter Paul Rubens - Baroque Passions van 1 augustus tot 10 oktober aandacht voor de invloed die dit op zijn werk uitgeoefend heeft.

De grote Rubens Drawings tentoonstelling van het Metropolitan in New York (1 nov 2004 - 9 jan 2005), komt volgend jaar ook naar het Albertina in Wenen.

14:58 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-01-04

Wereldboekenstad

In 2004 wordt Antwerpen boekenstad, een titel die de stad in navolging van Madrid, Alexandrië en New Delhi vanaf 23 april (wereldboekendag) een jaar lang mag lenen van Unesco's World Book Capital-project.

Het initiatief werd ABC 2004 gedoopt, en het alfabet zal dan ook als een rode draad doorheen het programma lopen.  Elke letter krijgt een eigen duo aan zich gelinkt, een combinatie van een schrijver met een kunstenaar uit een andere discipline, die samen de opdracht krijgen een wereld op te bouwen met deze letter als begin op verschillende plaatsen in de stad (oa Tom Lanoye en beeldend kunstenaar Fred Eerdekens, Leonard Nolens met Kristoffel Boudens die letters in steen maakt, Pascale Platel en designer Michael Young, Simon Vinkenoog en ontwerpsersduo Weyers en Borms).

Verwacht je verder aan speciale edities van de Boekenbeurs, het Andere Boek, ZuiderZinnen, De Nachten en Dichters in het Elzenveld, en een trits gelegenheidsevenementen.

C.h.i.p.s. vzw, bijvoorbeeld, lanceert Stadschromosomen. Iedereen die in de Boekenstad vertoeft wordt uitgenodigd om hun impressies door te sturen via SMS.  In het volledig gerestaureerde Sint-Felixpakhuis, dat vanaf 2005 naast een heuse boekenstraat ook het Stadsarchief zal herbergen, vindt dit jaar alvast een grote tweedehands boekenbeurs plaats.

In het najaar volgen tentoonstellingen in de bibliotheken, Plantin-Moretus, het Stedelijk Prentenkabinet en het Museum Mayer van de Bergh.  Als alles goed gaat wordt het jaar feestelijk afgesloten met de opening van de nieuwe centrale bibliotheek in het Permekecomplex op het De Coninckplein.

15:41 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

31-12-03

Oud en nieuw




New Year's Eve in Vegas, 21st century

Four miles of the most famous street in the world closed down for pedestrians to celebrate the new year in a neon glow like no other. For one night, you are in the worlds biggest nightclub, no cover charge, and a half-million dollars worth of fireworks going off over your head!



Oudejaarsavond op de Dam, 19e eeuw

De Dam met Oudejaarsavond 1854, badend in maanlicht. Het sneeuwt. Vanaf de Nieuwendijk trekt een met fakkels verlichte stoet sledes de Dam op. Er wordt een sleewedstrijd gehouden. Jongens gooien sneeuwballen en er wordt vrolijk gedanst.

00:02 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (111) |  Facebook |

30-12-03

Kopje koffie, glazenwasser?

Gisteren kreeg ik een mailtje dat Pina Bausch onverwacht naar deSingel komt met Tanztheater Wuppertal, van 13 tot 16 februari, voor een opvoering van Der Fensterputzer. Op zich uitstekend nieuws, de tickets zijn intussen besteld, maar toch bleef het op m'n maag zitten. Ik had nog helemaal geen zin om al aan 'volgend jaar' te denken, laat staan aan Valentijnperikelen.

Naar mijn gevoel ben ik immers nog helemaal niet klaar met 2003. Op persoonlijk vlak heb ik dit jaar misschien een aantal dingen in de steigers kunnen zetten, maar veel vooruitgang heb ik er niet mee gemaakt. Met oudejaar is 'alles wordt beter' alvast weer eens het enige dat ik oprecht kan proberen vieren. En ook dat lukt alleen als ik de krant niet gelezen heb. Maar bij dat soort dingen blijf je beter niet te lang stilstaan, dus heb ik de lei maar meteen een paar dagen op voorhand schoongeveegd. Nee, ik ga ze niet meteen volschrijven met allerlei goede voornemens. De boer, hij ploegde voort, en ziet wel waar hij uitkomt.

Intussen kunnen we misschien al even vooruitkijken naar wat 2004 op cultureel vlak in petto heeft ? De komende dagen probeer ik er werk van te maken...

13:14 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-12-03

Nodig eens een vluchteling uit (om het af te trappen)

Wie herinnert zich het Tegenscript nog ? De man achter het idee heeft weer van zich laten horen. Bij tweehonderdduizend Amsterdamse gezinnen liet hij dit weekend een vragenformulier in de bus vallen, waarin mensen opgeroepen werden om illegale vluchtelingen aan te geven.

Wansmakelijk of schrijnend ? Vos vertelt meer over dit 'kunstproject' in het kader van een debat over migranten, en de reacties die het losmaakte.

***Update: de initiatiefnemers achter het aangifteformulier voor illegale vluchtelingen in een interview bij Nova.

18:13 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Marie-José Burki

Nog tot 29 februari kan je in het MAC's (Grand Hornu) terecht voor een tentoonstelling over het videowerk van Marie-José Burki, en ik hoop er binnenkort een kijkje te kunnen nemen.  Laurent Busine en zijn Mac's worden in Vlaanderen gemakshalve wel eens vergeleken met Jan Hoet en het Smak.  De recente algemene overzichtstentoonstellingen op deze mooie historische locatie waren alvast steevast een bezoekje waard.  Met "Mais que pouvait bien raconter saint François aux oiseaux" wordt voor het eerst exclusief ingezoomd op het werk van een specifieke kunstenares.

Marie-José Burki komt uit Zwitserland, maar ze woont en werkt al jaren in Brussel.  Haar videowerk heeft meestal een sociologische dimensie, vanuit haar opleiding heeft ze interesse voor semiotiek.

"Les images de Marie José Burki sont tour à tour belles, intenses, et tellement simples." (Valérie Michiels)

De tentoonstelling is veel meer dan een reeks vertoningen van filmpjes, het is een parcours doorheen installaties die de hele ruimte vullen.  Het ene moment zit je nog aan tafel met vrienden of bij een picknick in het bos, dan wandel je al door de rosse buurten van Antwerpen en Brussel.  Veel van deze installaties zullen voor het eerst publiek getoond worden in België.

Toch waren een paar van haar werken al eerder te zien in het Mac's.  Ze viel toen vooral op door een een voorbeeld uit haar Time after. Time along. The River reeks, waarin ze momentopnames toonde van flanerende mensen langs de Hudson rivier.  Door haar manier van filmen kreeg je plots bijzondere aandacht voor taferelen die op zich alledaags lijken, en voor het verschrijden van de tijd.  De toevallige personages werden vastgelegd met een speciale camera, die een hoog aantal beelden per seconde kan schieten.  Daardoor werd het mogelijk om de beelden extreem te vertragen zonder dat ze korrelig worden of beginnen te schokken.  Het resultaat was een vloeiende, verstilde beweging, langzaam trekt de tijd aan je voorbij zoals een rivier dat ook doet.  De achtergrondgeluiden leken op echo's.  Ze stemden wel vaag overeen met wat getoond werd, maar gingen toch hun eigen gang.

"Marie José Burki préfère mettre en situation plutôt que mettre en scène, "laisser aller le monde" dans sa trivialité et l'observer à la loupe avec humour et lucidité."

Je aandacht voor de voorbijgangers, de details in hun gezicht, wat ze met hun handen deden, werd zo groot dat ze hun anonimiteit leken te verliezen.  Alsof je hen op een intieme manier leerde kennen, zonder ook maar iets te weten over hun leven.  Naast het beeldscherm stonden een paar grote fotokaders opgesteld, met zwaar uitvergrote fragmenten uit de opnames.

Art Forum
Lehmann Maupin

12:45 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-12-03

De aardbeving

Bam, bekeken vanuit een Iraans perspectief:

Nieuwsoverzicht:

Iranian Truth
The Iranian









Bloglijsten:

Lady Sun
Blogs by Iranians
Asia Weblog Awards








Blogreacties:

How I learned
The Eyeranian
Pejmanesque
Cyberarchitect
Brooding Persian
Iran for Dummies
God, Universe, World
Persian Blogger Chronicles
Tech Guru

(zie ook Iranian Truth)

02:35 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-12-03

Onschuldig.be

Rechtszaken hebben steeds meer weg van een spinnend mediacircus, de hevigste gevechten in processen met een hoog publiek profiel worden grotendeels uitgevochten voor de publieke opinie, in plaats van voor de rechter. Het was dus een kwestie van tijd voor justitie ook haar weg zou vinden naar het internet. Zo heeft de openbare aanklager in het proces tegen Michael Jackson besloten een exclusieve website op te richten om er de pers mee te woord te staan. Een brug te ver, wordt geroepen in rechtskringen.

Hoe is het zo ver kunnen komen ? De aandacht van de media is natuurlijk overweldigend, vanuit de hele wereld worden zowel het bureau van de openbare aanklager als Michael Jackson overstelpt met vragen. In principe vechten de beide partijen hier met ongelijke wapens, aangezien Jackson niet bepaald gebonden is door de terughoudendheid die de rechtbank hoort te hanteren, om het proces neutraal en sereen te laten verlopen. Om de controle over de berichtgeving zoveel mogelijk naar zich toe te trekken besloten Jackson's woordvoerders een eigen site op te richten, met hun versie van de feiten, MJ news.

Intussen kwam het bureau van DA Tom Sneddon nauwelijks nog aan werken toe, zo beweert hij zelf. Daarom besloot hij de hulp te aanvaarden van een firma die de pers te woord kon staan. Het public relations agentschap Tellem Worldwide was er als de kippen bij om gratis haar diensten aan te bieden. Ze probeerden immers al een tijdje hun activiteiten uit te breiden naar Hollywood. Meteen werd ook een eigen website opgericht.

De aanklager houdt vol dat de woordvoerders niet ingehuurd werden als spin doctors, om de waarheid naar zijn hand te zetten, of zijn persoonlijke carrièreplanning te bewaken. De website is ook enkel toegankeljk voor persmuskieten die het wachtwoord gekregen hebben. Intussen draait het circus vrolijk verder. Binnenkort meer nieuws op procescools.org, volg de persoonlijke lijdensweg van een publiek beklaagde op dutroux.skynetblogs.be...

13:30 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

26-12-03

Geschetst

Voor Subway Life daalt António Jorge Gonçalves daalt onder in de buik van grootsteden, enkel gewapend met een schetsboekje. Hij maakt er portretten van metropendelaars, eenvoudige, alledaagse mensen, die tegelijk erg typerend zijn voor hun plaats van herkomst.

Adriana de Barros combineert graag verschillende kunstvormen. Naast ander werk kan je tijdens de Twisted Show vooral haar creatieve poëziefilmpjes bekijken.

Wie vraagt er nu in 's hemelsnaam een URL aan als Iwishihadlistenedtomymother.com ? Toen fotograaf-muzikant Clive Egginton opgroeide viel het woord 'wonderkind' regelmatig in zijn gezin. Zijn broer was dan ook erg bijzonder. Zelf trok hij dan maar naar het leger...

12:31 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-12-03

1278859202

23:04 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Bloglines (2)

Bloglines is met een alleraardigst Kerstcadeautje komen aan zetten:  E-mail subscriptions.  Voortaan kan het programma ook de maillijsten bijhouden waarop je ingeschreven bent.  Ze komen gewoon tussen je andere RSS-feeds te staan, met als bijkomend aardigheidje dat er een uniek Bloglines mailadres aan gekoppeld wordt.

En dit kan ook gebruikt worden als tijdelijk adres.  Wil men je ergens verplichten om een geldig e-mail adres op te geven voor je verder mag ?  Gebruik dan een Bloglines adres, dat je weer kan annuleren zodra de inschrijving achter de rug is.  Deze blijven trouwens verborgen voor andere gebruikers van je Favoriete lijst.  Op zich misschien niks nieuws, wel weer mooi dat het in een bestaande toepassing geïntegreerd wordt.

Alhoewel, vanop deze adressen kan op dit moment nog geen reply gestuurd worden, iets wat meestal vereist wordt om een account te activeren.  De makers beloven echter dat ook dit binnenkort mogelijk wordt.  Voorlopig is het programmaatje trouwens nog steeds gratis, misschien komt daar met die reply-functie verandering in ?

13:13 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-12-03

't Is traditie

In de 4e/5e eeuw werden allerlei heidense rituelen vervangen door katholieke alternatieven. Hetzelfde gebeurde met Jule, het midwinterfeest, ruim een week van vieren rondom de zonnewende (de langste nacht, 21/22 december). Officieel werden de heidense rituelen verboden, in de praktijk kwam dit natuurlijk neer op een bewuste vermenging van tradities, zo hoopten de toenmalige kerkleiders de zieltjes voor zich te winnen. De kerstboom, maretak, zelfs de kerststronk, ze bestonden allemaal lang voor er van het katholieke feest sprake was, en zijn dus eigenlijk gewoon blijven bestaan.

De kerstboom werd omgehakt en naar binnen gesleept om de bosgeesten warm te houden. Er werden belletjes in de takken gehangen om hun aanwezigheid te verraden, samen met voedsel en allerlei attenties. Er werd ook een ster op de spits gezet, een typisch magisch symbool voor die tijd.

De kerststronk was een groot stuk van een eiken boomstam, soms versierd met denneappels en ander groen, die met één uiteinde smeulend in het vuur gelegd werd. De as werd nadien symbolisch uitgestrooid over de velden om ze weer vruchtbaar te maken. De kerstcadeautjes kwamen pas veel later, ze zouden ontstaan zijn uit de Sinterklaastraditie, alhoewel.

Toch zou de keuze voor deze specifieke datum om de geboorte van Jezus te herdenken meer te maken hebben met het joodse Hannukah, (dat 'op de 25e dag rustten ze' betekent), het grote lichtfeest dat ook rond deze tijd gevierd wordt, (en dan weer haar oorsprong vindt in de Romeinse Saturnalia). De traditie wil dat Joden zo'n 2.500 jaar geleden na een Syrsiche overheersing er eindelijk weer in geslaagd waren om de tempel in Jeruzalem te heroveren. De religieuze symbolen werden meteen terug in hun oude glorie hersteld, waaronder ook het N'er Tamid, het eeuwige vuur van de tempel. Jammer genoeg was er maar voldoende heilige olie voor 1 avond. Het lampje zou op mirakuleuze wijze acht dagen blijven branden zijn, tot geschikte olie gevonden werd.

Om dit te gedenken wordt acht dagen lang feest gevierd. Er worden dankgebeden gezegd na de maaltijd, versieringen worden opgehangen en cadeautjes worden uitgewisseld. ook de menorah wordt aangestoken, een kandelaar met 9 kaarsen: elke dag 1, zodat het steeds lichter wordt, de 9e dient om de andere acht aan te steken. Eten en drinken is ook erg belangrijk, veel gerechten op basis van olie als verwijzing naar het eeuwige vuur, en zuivelproducten, zoals latkes (pannekoeken) en blintzes. De kinderen krijgen Gelt, muntstukken uit chocolade, als ze goed gestudeerd hebben. Ze gebruiken het ook als inzet in spelletjes met een dreidel.

Veel van deze symbolen werden dan weer overgenomen door de Afrikaans(-Amerikaans)e gemeenschap, die sinds 1966 hun eigen tradities willen gedenken rond deze tijd van het jaar. Op 26 december begint Kwanzaa ('het eerste fruit'), en zeven dagen lang, van kerst tot nieuw, wordt feest gevierd in eigen kring. Hun kandelaar, de kinara, heeft dan ook zeven armen, en elke dag is opgebouwd rond een eigen thema: familie, samenwerking, vastberadenheid,... De kandelaar staat op een stromat, samen met een maïskrop voor elk kind van het gezin, fruit en allerlei offergaven. Natuurlijk wordt er gegeten en gedronken, en op oudejaarsavond (Kuruma) komt iedereen samen rond deze symbolen om speciale aandacht te besteden aan hun roots en de Afrikaanse identiteit. Nieuwjaardag, de afsluiter, is een dag van vrijgevigheid en cadeautjes.

14:02 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-12-03

Helnwein

In een vorig berichtje had ik het al over de soms angstaanjagende aantrekkingskracht van clowns.  Een berichtje op Bouzou herinnerde me aan het bestaan van de Oostenrijkse kunstenaar Gottfried Helnwein, die ergens op gelijkaardige dubbelzinnige gevoelens inspeelt.

Beelden en iconen die je normaalgesproken met absolute puurheid associeert, worden in zijn werk beroofd van al hun onschuld.  Kijk maar eens wat hij uitspookt met Mickey Mouse of Donald Duck.  De vege plannetjes staan zo van hun gezicht af te lezen.  Het omgekeerde kan natuurlijk ook.

Ook wreedheid en leedvermaak krijgen een plaats in het werk van de ietwat omstreden kunstenaar.  Hij werkt ook wel eens samen met aanverwante geesten als Marylin Manson of Rammstein.

Andere sites:
Helnwein Info
Museum Helnwein
Helnwein.org
Helnwein.net

14:23 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-12-03

(^^) 7 Second Itch (2)

Naast Kuusou kan je nu ook terecht bij Morgaine voor gratis designs.  Het loont de moeite om er eens een kijkje te nemen, want via comments bij de code geeft Morgaine erg veel uitleg over hoe de designs in elkaar zitten.  More to life than black and white ? Nah, voorlopig blijft m'n layout zoals ie is.  Wie liever zelf aan de slag gaat kan ook handige basiscode voor verschillende layouts vinden op Little Boxes of in The Layout Reservoir.  Inspiratie kan je dan weer opdoen bij de schitterende voorbeelden in de CSS Vault.  Nog niet genoeg ?  Via Zeldman kom je echt alles te weten over CSS.

On the first day of Christmas, my true love brought to me...  een cadeautje dat gemiddeld 16% duurder is dan vorig jaar !  (Cruel website of the day)

Nooit geweten dat voor McDonalds werken zo leuk kon zijn. (Vos)

Smileys zijn out. Japanese emoticons daarentegen...

15:20 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-12-03

Gelezen

Bij Ron van Ushering in Banality las ik over een interessant initiatief in Italië.   Wie z'n tv dit weekend afzette en als bewijs de afstandsbediening meenam, kreeg fikse kortingen in allerlei musea en galerijen.  Dat verdient navolging, zou ik zeggen...

Waggish leest Proust, en doet verslag van zijn ervaringen.

De maker van Pongomania is ook verantwoordelijk voor deze dichterlijke fotocollages met knipsels uit allerlei gedichten.  

Je zal zien, binnen de kortste keren zijn de probleempjes van Librarian opgelost, en dan loopt hij weer vrolijk dansend door z'n bibliotheek.

Wat doet een dictator die een tijdje laag profiel moet houden in een konijnepijp om de tijd te doden ?  Lezen, natuurlijk:

a dozen books were piled on top of a chest near the bed.  Other books were tossed into boxes with what appeared to be Hussein's clothes.  There was a book on interpreting dreams, volumes of classical Arabic poetry titled "Discipline" and "Sin," and Fyodor Dostoyevsky's "Crime and Punishment."

Wie schrijft die blijft, naar het schijnt.  Statistisch gezien, echter, zouden dichters er toch net iets sneller het bijltje bij neerleggen dan toneel- of romanschrijvers.  't Is maar dat je 't weet.  Voor relevante cijfers over bloggers is het nog wat vroeg, maar ik vrees het ergste. *grijns*

18:32 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-12-03

Pipo, Bassie & co

Niks zo eng als een gemene clown.  Een van de eerste niet-jeugdboeken (nu ja) die ik in m'n kindertijd helemaal zelf gekocht heb moet IT van Stephen King geweest zijn, en Pennywise is me tijdens het lezen van dat boek menig nachtelijk bezoek komen brengen.  Een clown, net als Sinterklaas of de Kerstman, heeft een magische aantrekkingskracht voor een kind, dolblij wanneer ze er naartoe mogen, maar eens op schoot is een huilbui nooit ver weg.  Wanneer dat sluimerende wantrouwen bevestigd wordt en het echt om een engerd blijkt te gaan, dan komen er allerlei oerinstincten los, ook bij volwassenen.

Videopionier Bruce Nauman, (tot 18 januari in het Deutsche Guggenheim, Berlijn) bijvoorbeeld, besefte dit ook heel goed toen hij een paar installaties maakte waarin hij clowns de hoodrol liet spelen.  Eerder dit jaar kon je hier, uitzonderlijk voor België, een tijdje een staaltje van zien in het SMAK.  Vijf minuten in het gezelschap van die etterbak in bijvoorbeeld 'Clown Torture', en je wil er echt instinctief op slaan.

En eind vorige maand nog, zat ik in Leutti, een voorstelling van het Franse aanstormende talent Sophie Perez, die zowel theater als dans en elementen uit beeldende kunst samen verwerkt.  Met wat horrormuziek in het pikdonker werd een spanningseffect gecreëerd dat bewust veel weghad van een B-film.  Ik hield me zonder veel problemen stoer, maar toen er plots een clown keihard en sardonisch begon te lachen in het licht van een felle spot kromp ik toch even ineen.

Waarom vertel ik dit allemaal ?  Onlangs vond ik op Coolstop een heerlijk wreedaardig verhaal voor volwassenen waarin clowns de hoofdrol spelen, mooi geïllustreerd door Dan Sweetman.  A Cotton Candy Autopsy is het eerste in een reeks Beautiful Stories for Ugly Children, die voortaan maandelijks zouden verschijnen.

17:53 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |