15-12-03

Tag me

RFID-chips, ook wel Radio Frequency Identification tags genoemd, lijken goed op weg om het leven van de consument over de komende paar jaar grondig te veranderen.  In de eerste plaats moeten ze de streepjescode gaan vervangen.  Hun grote voordeel is dat ze enorm klein zijn, en toch via radiosignalen rechtstreeks en draadloos met een computer kunnen communiceren.  Op dit moment is de chip eigenlijk nog te duur om massaal gebruikt te worden, maar niemand twijfelt er nog aan dat dit gewoon een kwestie van tijd is.   Microsoft is volop bezig om technische en commerciële standaarden te ontwikkelen.   Sun heeft het plan opgevat om in Schotland een groot testcentrum te openen.  Wal-Mart, een invloedrijke Amerikaanse keten van grootwarenhuizen, wil dat de top 100 van hun leveranciers tegen 2005 het gebruik van de chip ingevoerd heeft.  Studies wijzen uit dat binnen dit en vier jaar de chip gemeengoed moet kunnen zijn.  De potentiële toepassingsmogelijkheden van dit stukje technologie worden intussen steeds uitgebreider, en het zou wel eens een huzarenstukje kunnen worden om een gulden middenweg te vinden tussen allerlei vormen van gebruik en misbruik.

Waarover gaat het ?  Simpel gezegd zou elk product dus een intelligente chip meekrijgen. Deze bevat allerlei informatie die met behulp van radiosignalen van op (grote) afstand gelezen kan worden.  Hoe moet je je dat voorstellen ?  Je verstuurt bijvoorbeeld een pakje met een koerierdienst.  Met behulp van de chip zou je vervolgens op elk moment kunnen nagaan waar dat pakje zich precies bevindt.

Op dezelfde manier kunnen bedrijven, zodra een product van de band rolt, nagaan welk parcours het volgt, naar welke magazijnen het verscheept wordt, hoe lang het onderweg is, en zo bekijken hoe dit proces geoptimaliseerd kan worden.  Een stapje verder in de ketting zou ook nagegaan kunnen worden hoe goed een product verkoopt in welke (soorten van) winkels, hoe lang het op de rekken blijft staan, de gemiddelde hoeveelheden die een klant per bezoek meeneemt, noem maar op.  Gestolen winkelwaar en bijbehorende dieven zouden er ook mee getraceerd kunnen worden, al wordt beweerd dat de chip makkelijk met aluminiumfolie om de tuin geleid kan worden.  Als er iets misgelopen is met bepaalde batches van waren kan je die ook makkelijker identificeren en terugroepen.

U raadt het al, wanneer het woord klant opduikt wordt het allemaal wel erg delicaat.  Want de chip kan eens de kassa gepasseerd ook helpen om een profiel van de klant te gaan opstellen.  De chip kan immers net zo goed verraden naar welke woning het product meegenomen wordt, informatie die dan weer gelinkt kan worden aan wat deze klant nog allemaal in huis haalt.  Hiermee kan in principe een gedetailleerd consumentenprofiel opgesteld worden dat zijn gelijke niet kent.

Bewakers van de persoonlijke levenssfeer staan natuurlijk op hun achterste poten.   Privacy-experts beweren dat de technische mogelijkheden van de chip bewust als beperkter voorgesteld worden dan ze eigenlijk zijn.  Bedrijven als Wal-Mart, of Gilette om maar een paar voorbeelden te noemen, zouden bewust vaag blijven over de experimenten die ze tot nu toe al her en der op totaal onwetende klanten uitgevoerd hebben.   De verdedigers van de privacy hebben onder andere bezwaren geuit tegen chips in kledij, omdat je daarmee in principe iemand echt zou kunnen gaan achtervolgen.  Tijdens de recente conferentie in Zwitserland over Internet en Technologie droegen alle ministers en presidenten volgens de Washington Times zonder het te beseffen een badge voorzien van RFID-technologie, waarmee in principe hun handel en wandel in real time kon nagegaan worden.  

Intussen gaan allerlei sussende geluiden op, ondermeer dat het mogelijk zal zijn om de chip uit te schakelen op het moment dat hij de kassa passeert.  Maar is daarmee de kous wel af ?  Want een heleboel geinige toepassingen, die het massale gebruik van deze RFID-chips in de zeer nabije toekomst moeten verantwoorden, vereisen net dat de chip actief blijft op het moment dat hij bij de gebruiker terechtkomt.  Tijdens de voorstelling van het nieuwe Huis van de Toekomst werd gepronkt met wasmachines die op basis van dezelfde chip dienst weigeren als er een rode sok tussen de witte was zit.  Er werd bijvoorbeeld ook een koelkast getoond die suggesties kan doen voor gerechten op basis van haar effectieve inhoud.  En zo zou je nog wel een tijdje door kunnen gaan.  De chip uitschakelen aan de kassa zal dus ook niet zomaar gebeuren.

Technisch gezien valt natuurlijk aan al deze bezwaren een mouw te passen, maar hoe bepaal je de regels, en wie zal ze vastleggen ?  Voorlopig heeft in elk geval nog niemand moeite gedaan om een scanner te ontwikkelen die de chip meteen ook echt uitschakelt.  Vandaag bieden websites gratis diensten aan in ruil voor je e-mailadres.  Wie weet komt er morgen wel een winkel met goedkopere producten, in ruil voor je privacy.  Is dat dan zoveel erger dan, om maar iets te zeggen, een klantenkaart die je bij elke aankoop afgeeft ?  

Alles welbeschouwd zou de chip dus ook alle functies kunnen gaan vervullen waarvoor je vandaag nog een pasje nodig hebt, van toegangspasje, over klantenkaarten, tot kredietkaarten en bankkaarten.  Bedrijven als McDonalds en ExxonMobil maken er al op beperkte schaal gebruik van voor hun klantenkaarten.  Mastercard is volop bezig met de ontwikkeling van een PayPass. Dit zou kassa’s, en het oponthoud dat ermee gepaard gaat, op termijn helemaal overbodig kunnen maken.  Ook naar veiligheidsmaatregelen toe heeft RFID allerlei toepassingsmogelijkheden.  Je kan de kinderen in een pretpark een bandje omgespen dat enerzijds voorkomt dat ze verloren lopen, maar ook factureert voor elke attractie die ze bezoeken of voor de tijd dat ze in het zwembad blijven rondhangen.

En eens we daar beland zijn in de redenering kan het zelfs nog veel extremer.  Een specifieke toepassing van RFID is de VeriChip, die ingeplant kan worden onder de menselijke huid.  In plaats van allerlei pasjes kan je dan gewoon personen scannen.  Wilt u graag op elk moment van de dag weten waar uw kind of een hulpbehoevende bejaarde zich bevindt ?  Het kan.  Met science fiction heeft dit weinig te maken.  Je kan op dit moment al inschrijven om bij de eerste 100,000 geregistreerden te horen, inclusief 50USD korting wanneer het effectief zover is.

RFID (Aim)
RFID Privacy
RFID Journal

01:17 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

De VeriChip ... nooit of te nimmer, tenminste niet uit vrije wil !

Gepost door: Morgaine | 15-12-03

Prima ! prima, maar dan wil ik er ook wel gebruik van kunnen maken: meteen zo'n chip op al mijn cd's, video's en boeken plakken, zodat als ik er weer eentje uitleen en vergeet aan wie, ik tenminste de middelen heb om dat even op te zoeken en wat later met staalharde bewijzen in mijn pollen mijn cd terug gaan vragen bij de persoon in kwestie. (Die dan ook niet hoeft te gaan zoeken waar ie ook alweer ligt, want dat weet ik dan natuurlijk allang)
Nooit meer lopen zoeken naar je paspoort, je sleutels ....
Het zou mijn leven ook een pak gemakkelijker maken.
en privacy? ach, dat bestaat allang niet meer ... enkel de illusie ervan zal nog wel even blijven hangen.

Gepost door: Steffest | 15-12-03

RFID in de bib Ook bibliotheken hebben het belang van de RFID-technologie ingezien en zijn er mee aan het experimenteren. De RFID-chips worden bijvoorbeeld al gebruikt in bibliotheken die over een zelf-uitleenbalie beschikken (waar klanten dus zelf, zonder tussenkomst van bibliotheekpersoneel) hun boeken (of andere spullen) kunnen uitlenen.

Als in de bibliotheek elk object (boek, cd, cd-rom, dvd...) van een RFID-chip is voorzien, dan wordt het ook veel makkelijker om verkeerd teruggezette of verloren gelegde voorwerpen op te sporen. Een boek over paarden dat tussen de vegetarische kookboeken terecht is gekomen, vind je dan zo terug, terwijl je er (in een grote bibliotheek) anders wel jaren naar kan gaan zoeken. Voorwaarde is natuurlijk dat de chips op een bepaalde manier zijn geprogrammeerd.

Ik heb me laten vertellen dat momenteel één RFID-chip ongeveer 1 euro kost. Dat is inderdaad nog vrij duur.

Gepost door: Librarian | 15-12-03

50p las ik ook ergens, wat volgens de studie in deze link zou moeten zakken tot 5 a 10 cent in de loop van 2004.

Gepost door: beck | 15-12-03

VeriChip Wat het VeriChip-implantaat betreft zijn er louter medisch twee belangrijke problemen. Ten eerste heeft het implantaat een variabele levensduur van ca. 10 à 20 jaar. Dat betekent dat bij een gemiddelde levensverwachting van 70 à 80 jaar de chip zo'n 4 à 8 keer op een mensenleven vernieuwd zal moeten worden (als hij vanaf de geboorte wordt ingeplant). Tweede nadeel is, dat de ingeplante chip in het lichaam kan gaan migreren. Dit is niet alleen lastig omdat hij dan in het lichaam niet meer precies gelocaliseerd kan worden, maar mogelijk kan de migratie ook voor medische complicaties zorgen.

Voor een aantal toepassingen is zo'n ingeplante chip inderdaad heel nuttig. Maar in de meeste gevallen kan voor identificatiedoeleinden worden volstaan met het registreren van enkele biometrische gegevens (vingerafdrukken, iris, stem...). Koppel zo'n uniek gegeven aan een persoonlijk record in een databank en je kan over elk individu een heleboel informatie verzamelen. De meeste zaken die met RFID-chips mogelijk zijn, kunnen ook met biometrische gegevens worden gerealiseerd.

Gepost door: Librarian | 15-12-03

Contradictio in terminis? quote "omdat hij dan in het lichaam niet meer precies gelocaliseerd kan worden"
Hoe? Daar dient zo'n chip toch net voor: om (o.a.) een presieze locatie van het ding mogelijk te maken :-)
Volgens mij kan zo'n systeem toch echt over erg grote afstanden werken toch? mijn RF remotes en ontvangers laten het momenteel bij zo'n 20 meter afweten. (gelukkig heb ik niet zo'n groot huis :-) )

Gepost door: Steffest | 15-12-03

Oepsie ik bedoelde uiteraard
"toch NIET echt over erg grote afstanden werken"

Gepost door: Steffest | 15-12-03

afstand dat hangt natuurlijk ook af van hoe dicht je netwerk van ontvangers is, en waaraan ze gekoppeld zijn...

Gepost door: beck | 15-12-03

Contradictio in terminis? (2) @ Steffest: Het is uiteraard geen probleem om een persoon te localiseren die zo'n implantaat heeft. Of het nou in z'n hoofd, arm of been zit, maakt inderdaad niet uit. Dat bedoelde ik dan ook niet. Ik had het louter over een medisch probleem: het implantaat kan gaan migreren en dan in principe op de meest vreemde plaatsen terecht komen. Je verwacht het bijvoorbeeld in je dijbeen, maar misschien is het al richting knie afgezakt. Dat bedoelde ik eigenlijk. Uiteraard kan je met een scanner ook de precieze locatie in het lichaam bepalen, maar een vreemd voorwerp in mijn lichaam dat voortdurend van plaats verandert? Nee, dank u!

Gepost door: Librarian | 15-12-03

Van électroménager naar het milieu. Interessant!
(1) nu wordt om de 10 jaar 80% van de technologie vervangen. Dat is erg snel.
(2) technologie evolueert veel sneller dan de instellingen, die ze zouden moeten helpen ondersteunen of richten.
(3) er is nu een derde generatie innovatiebeleid, dat niet zozeer technologie driven is, dan wel "demand driven", de vraag vanuit maatschappelijke noden.
(4) er is veel werk en nieuwe welvaart mogelijk door het toepassen van ( nog niet bestaande ) nieuwe milieutechnologieën. Dubbel dividend: werk & milieu. Het Fed. Planbureau heeft net berekend dat dit in Be. 50.000 nieuwe banen zou kunnen creëren ( 1/4 van de totale belofte van de huidige PM). Voor Oostenrijk en Canada zijn er gelijkaardige cijfers beschikbaar.

Gepost door: bernard | 15-12-03

De commentaren zijn gesloten.