30-09-03

Chat away

Als politici de macht hebben om beslissingen te nemen die een bepaald deel van de bevolking aanbelangen, of dat nu bejaarden, kinderen of migranten zijn, dan is dat alleen maar omdat ze verondersteld worden die bevolking zo goed mogelijk te vertegenwoordigen.  Bovendien moeten ze die macht krijgen van de mensen waar ze voor staan.  Als individu heb je het recht om te kiezen aan wie je die macht geeft, om voor of tegen hen te stemmen, toch ? Dit is niet (alleen) een pleidooi voor migrantenstemrecht, ik wil de redenering verder door- (en krom-) trekken.  Hoe komt het dat iemand als Bush zoveel macht over mij en de rest van de wereld heeft, als ik nooit voor hem gestemd heb ? Daarom heb ik besloten me te registreren als kiezer bij World Votes, een initiatief dat iedereen een symbolische stem wil geven in de Amerikaanse presidentsverkiezingen.  Benieuwd hoe de resultaten zullen afwijken van de echte stemmingen.  

Als ik lees hoe enthousiast humanitaire organisaties zijn over het initiatief van Microsoft om de chatrooms te sluiten krijg ik het ook al op mijn zenuwen.  Ik haat chatrooms, maar het enige probleem dat opgelost wordt bevindt zich in de portefeuille van Microsoft zelf: (1) chatrooms zijn nu niet bepaald een winstgevende activiteit, (2) als provider krijg je het ene proces na het andere aan je broek, (3) een grote promotiecampagne voor Messenger, een 'privé'-product dat misschien nog populairder is bij pedofielen dan publieke chatrooms.  Maar als provider kan je bij problemen met dit product makkelijker de verantwoordelijkheid doorschuiven, privacy, weetjewel.  Intussen worden door dezelfde bewust gecreëerde hetze bezorgde ouders gepusht om - tegen fikse betaling, of wat dacht je - de correspondentie van hun kinderen te gaan controleren.  Zo krijgen meteen ook de andere betaalde extra services verbonden aan het programma meer bestaansrecht, en wordt de monopoliepositie van Messenger waar mogelijk verder geconsolideerd. Het minste wat je als kinderrechtenorganisatie kan doen is zo'n bedrijf diets maken dat er ook zoiets bestaat als commercieel kinder(rechten)misbruik, denkt een naïeveling als ik dan weer, voor hij z'n schouders optrekt en z'n soep verder opslurpt.

12:39 Gepost door Beck | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Tja... Microsoft, de ISPs en tutti quanti zijn natuurlijk geen liefdadigheidsinstellingen maar keiharde commerciële firma's. Wie dat niet inziet of er blind voor is, zou ik toch wel naiëf durven noemen.

De eerste - en dikwijls enige - bekommernis van commerciële bedrijven is zoveel mogelijk winst maken, zodat de aandeelhouders uitbetaald kunnen worden. Kan je het deze bedrijven dan kwalijk nemen dat ze minder rendabele activiteiten afstoten?

't Is maar een bedenking hoor.

Patrick aka Librarian

Gepost door: Librarian | 30-09-03

Wat je opnoemt vind ik allemaal de normaalste zaak van de wereld. Blijkbaar maak ik dat niet duidelijk genoeg. Dat het opgeklopte marketingverhaaltje dat errond verkocht wordt ook nog eens door zoveel mensen stilzwijgend geslikt en, sterker nog, meegefabriceerd wordt, inclusief instanties die zich wel degelijk liefdadigheidsinstellingen noemen en echt wel beter weten, tja, het zal ook wel normaal zijn, zeker? Even normaal als het bestaan van pedofielen? Daarom hoef je het nog niet leuk te vinden. Ik kan het maar eens zeggen, anders zou ik me pas echt ziende 'blind' voelen. Maar ik zal er heus niet slechter van slapen.

Gepost door: Beckett | 30-09-03

De commentaren zijn gesloten.